توجه بسیار مهم
اگر والدین کودکی با توانمندی های متفاوت هستید، لطفاً قبل از مطالعه این بخش، ابتدا مقدمه اصلی راهنمای بازی و تعامل را مطالعه فرمایید تا با نگاهی هوشمندانه و امیدبخش از این ایدهها استفاده کنید.
راهنمای تقویت مهارتهای حرکتی
- تمرین راه رفتن: او اکنون با گرفتن به مبلمان، با مهارت بیشتری در اطراف اتاق حرکت میکند. با قرار دادن اسباببازیهای جذاب روی مبلهای مختلف، او را به جابجا شدن تشویق کنید.
- حمایت از اولین قدمها: روبروی او روی زمین بنشینید و دستان او را بگیرید و تشویقش کنید تا چند قدم به سمت شما بیاید. به تدریج میتوانید حمایت خود را کم کرده و فقط یک دست او را بگیرید.
- بازی «برجسازی و خرابکاری»: به او مکعبهای بزرگ بدهید تا برجهای دو یا سه طبقه بسازد و سپس با هیجان آنها را خراب کند. این کار به هماهنگی چشم و دست او کمک میکند.
- تقویت گرفتن انگشتی: او اکنون میتواند اشیاء را با مهارت بیشتری با نوک انگشتانش بردارد. بازیهایی مانند قرار دادن حبوبات درشت در یک بطری (با نظارت کامل) برای او جذاب است.
- ورق زدن کتاب: به او کتابهای مقوایی بدهید و نشانش دهید که چگونه صفحات را ورق بزند. در ابتدا ممکن است چند صفحه را با هم ورق بزند که کاملاً طبیعی است.
راهنمای تقویت مهارتهای حسی
- کاوش هدفمند در اسباببازیها: اکنون با هدف مشخصی به دنبال کشف ویژگیهای یک اسباببازی میرود. اسباببازیهایی با دکمهها، درها و قطعات متحرک برای او فراهم کنید.
- بازی با آب به شکلی جدید: در حمام یا با یک تشت آب، به او فنجانهای مختلف, اسفنج و اسباببازیهای شناور بدهید تا با ریختن و پاشیدن آب, مفاهیم «پر» و «خالی» را به صورت تجربی بیاموزد.
- تجربهی حس تعادل: او را به آرامی روی یک تاب مخصوص نوزادان در پارک تاب دهید. این کار به تقویت سیستم تعادلی او برای راه رفتن کمک میکند. (برای کودکان با نیاز ویژه حتما با پزشک و درمانگر مشورت کنید.)
- کشف طعمهای پیچیدهتر: با مشورت پزشک، غذاهای انگشتی با طعمها و بافتهای متنوعتری را به او معرفی کنید تا حواس چشایی و لامسه دهانی او تحریک شود.
- نقاشی با انگشت: با استفاده از رنگهای انگشتی خوراکی و ایمن, به او اجازه دهید اولین آثار هنری خود را خلق کند.
راهنمای تقویت مهارتهای زبان و ارتباط
- اولین کلمات معنادار: او اکنون اولین کلمات واقعی خود را (اغلب «ماما» و «بابا» به صورت کاملاً هدفمند) بیان میکند. با هیجان و تکرار کلمهاش به او پاسخ دهید.
- درک دستورات ساده: دستورات کلامی ساده و یک مرحلهای, بدون نیاز به اشاره به او بدهید تا واکنش نشان دهد (مثلاً: «توپ رو بده»).
- تلاش برای نام بردن اشیاء: وقتی به چیزی اشاره میکند, نام آن را بگویید و از او بخواهید که تلاش کند آن را تکرار نماید.
- پاسخ به موسیقی: با شنیدن موسیقیهای آشنا, میرقصد, بدنش را تکان میدهد و ممکن است تلاش کند با آن همخوانی کند. این فرصت را در اختیارش قرار دهید.
- کتابخوانی تعاملی: در حین خواندن, از او سوالات ساده بپرسید (مثلاً: «هاپو کو؟») و منتظر بمانید تا با اشاره یا صدا به شما پاسخ دهد.
